دست نوشته های آبی من!

کاش نمیومدی....داشتم کم کم به دست باد می سپردمت....داشت یادم میرفت دوست دارم....باید برم... یه راه سردُ تاریک...پوچ پوچ پوچ....داشت کم کم گرمیه دستات فراموشم میشد....غبار کینه ها داشت رو خاطراتمون خط می کشید ....چرا باز اُمدی....اُمدی یه بار دیگه اشکاتُ دیدم .....سرتُ پایین انداختیُ وانمود کردی که خبری از هق هق نیست...مگه میشه؟آخه اون همه احساس کجا رفته؟ کاش نمیومدی ، داشتم توو تنهایی خودم می سوختم ...چه غریبانه تنهام گذاشتی ....منُ...خاطراتمُ....بودنُ نبودنت داشت برام یکی میشد....انگار نیستیُ نیستم....برو به دست خدا میسپارمت....به یادت بودمُ میمونم.....علی پشتُ پنات...بدرود...!